Mentale gezondheid betekent niet dat je altijd in balans bent.
Mentale gezondheid. We praten er steeds vaker over.
Op het werk. In de media. In gesprekken over stress, burn-out, welzijn en veerkracht.
Organisaties investeren in welzijnsbeleid en steeds meer mensen zijn zich bewust van het
belang van goed voor zichzelf te zorgen.
Maar wat bedoelen we daar eigenlijk mee?
Is mentale gezondheid je goed voelen? Weinig stress ervaren? Positief in het leven staan? Alles onder controle hebben?
Waarschijnlijk niet.
Want stress, twijfel, verdriet, frustratie en onzekerheid horen bij het leven.
Een goede mentale gezondheid betekent niet dat je daarvan gevrijwaard blijft.
Misschien gaat het veel meer over hoe je je verhoudt tot wat er in en rondom jou gebeurt.
Mentale gezondheid is niet hetzelfde als je altijd goed voelen
We lijken soms een merkwaardige norm te hanteren.
Als we ons goed voelen, gaat het goed met ons. Zodra we piekeren, gespannen zijn, twijfelen of uit balans raken, willen we dat gevoel zo snel mogelijk weg.
Maar een leven zonder moeilijke emoties bestaat niet.
Je kunt een veeleisende periode op het werk hebben. Een beslissing moeten nemen waarvan je de gevolgen niet volledig kunt voorspellen. Botsen met iemand die belangrijk voor je is. Teleurgesteld worden. Veranderen van richting. Iets verliezen.
Dat doet iets met een mens.
Mentale gezondheid betekent dan niet dat je daar onaangeroerd doorheen gaat.
Het betekent dat je kunt omgaan met wat er gebeurt, zonder jezelf daarin volledig kwijt te raken.
Hoe reageer jij wanneer het moeilijk wordt?
Misschien wordt juist op de momenten waarop het schuurt zichtbaar hoe we met onszelf en met moeilijke situaties omgaan.
Wat gebeurt er bijvoorbeeld wanneer de druk stijgt?
Ga je harder werken? Probeer je alles onder controle te houden?
Begin je aan jezelf te twijfelen? Pas je je nog meer aan anderen aan?
Trek je je terug? Word je kortaf of ongeduldig?
Blijf je doorgaan terwijl je lichaam eigenlijk al lang aangeeft dat het genoeg is?
Veel van die reacties ontstaan automatisch.
Ze hebben ons vaak jarenlang geholpen.
Ze geven ons een gevoel van controle, veiligheid of houvast.
Maar wat ooit functioneel was, kan ons op een ander moment net beginnen tegenwerken.
En precies daar wordt zelfkennis belangrijk.
Stevig in jezelf staan betekent niet dat je nooit wankelt
Ik gebruik graag de woorden stevig in jezelf staan.
Maar ook die kunnen verkeerd begrepen worden.
Stevig zijn betekent niet dat niets je raakt. Dat je altijd weet wat je wilt.
Dat je nooit twijfelt of dat je onder alle omstandigheden kalm blijft.
Het betekent dat je jezelf steeds beter leert kennen.
Dat je merkt wanneer iets je raakt.
Dat je weet welke situaties je uit evenwicht brengen.
Dat je je grenzen leert herkennen voordat je er ver overheen bent.
Dat je emoties kunt toelaten zonder dat ze automatisch bepalen wat je vervolgens doet.
En dat je na een moeilijke periode opnieuw kunt terugkeren naar jezelf.
Misschien is mentale gezondheid daarom niet zozeer altijd in balans zijn,
maar het vermogen ontwikkelen om je evenwicht telkens opnieuw te vinden.
Tussen wat er gebeurt en wat jij doet, zit ruimte
We kunnen lang niet alles controleren wat er in ons leven gebeurt.
We hebben geen controle over wat iemand anders zegt of doet. Over veranderingen binnen een organisatie. Over onverwachte gebeurtenissen. Over verlies, tegenslag of onzekerheid.
Maar er is wel iets waarop we invloed kunnen ontwikkelen: hoe we ermee omgaan.
En daarvoor is het nodig dat we onze automatische reacties beginnen te herkennen.
Er gebeurt iets.
Je voelt iets.
Je eerste impuls verschijnt.
En heel vaak volgt onmiddellijk een reactie.
Hoe beter je jezelf leert kennen, hoe meer ruimte er tussen die impuls en je reactie kan ontstaan.
Een kleine ruimte misschien. Maar wel een belangrijke.
Want in die ruimte kun je jezelf afvragen:
Wat gebeurt er nu eigenlijk met mij?
Waar reageer ik op?
Wat heb ik nodig?
Wat ligt binnen mijn invloed?
En hoe wil ik hiermee omgaan?
Daar verandert automatisch reageren langzaam in bewust kiezen.
en precies daar begint zelfleiderschap
Zelfleiderschap wordt soms geassocieerd met doelen stellen, discipline, verantwoordelijkheid nemen en weten waar je naartoe wilt.
Maar voor mij begint het eerder.
Bij opmerken wat er in jou gebeurt.
Bij herkennen wat jou triggert.
Bij begrijpen waarom je in bepaalde situaties telkens opnieuw op dezelfde manier reageert.
Niet elke gedachte hoeft gevolgd te worden. Niet elke emotie hoeft onmiddellijk tot een reactie te leiden. Niet elk oud patroon hoeft te bepalen wat je volgende stap wordt.
Zelfleiderschap betekent niet dat je alles beheerst. Het betekent dat je jezelf steeds beter leert begeleiden in wat het leven van je vraagt.
Ook wanneer het moeilijk wordt.
Kun je leren om steviger in jezelf te staan?
Ja. En tegelijk gebeurt dat zelden door jezelf voor te nemen om vanaf morgen anders te reageren.
Want onze automatische patronen zijn hardnekkig.
We weten soms perfect dat we vaker nee zouden moeten zeggen,
en doen het toch niet.
We voelen dat we te veel verantwoordelijkheid opnemen,
maar blijven doorgaan.
We beseffen dat controle ons uitput,
maar vinden het moeilijk om los te laten.
We weten dat we een gesprek moeten voeren,
een grens moeten stellen of een keuze moeten maken,
maar blijven twijfelen of uitstellen.
Weten wat je anders wilt doen, is nog iets anders dan begrijpen waarom het je niet lukt.
En precies daar kan coaching een verschil maken.
Niet door je te vertellen wat je moet doen, maar door samen te onderzoeken wat er onder je automatische reacties zit.
Wat maakt dat jij telkens opnieuw op een bepaalde manier reageert?
Welke overtuigingen, verwachtingen of oude strategieën spelen daarin mee?
Wat probeer je vast te houden of te vermijden?
En vooral: wat heb jij nodig om een andere keuze te kunnen maken?
Voor mij creëert coaching ruimte om even uit de dagelijkse drukte te stappen en met enige afstand naar jezelf te kijken.
Om patronen zichtbaar te maken die je zelf moeilijk ziet.
En om vervolgens niet alleen tot inzicht te komen, maar er ook iets mee te doen.
Van inzicht naar zelfleiderschap
Dat is ook het uitgangspunt van mijn traject Expeditie naar Zelfleiderschap.
Geen traject waarin je een betere versie van jezelf moet worden.
Wel een traject waarin je jezelf beter leert begrijpen, zodat je bewuster kunt kiezen hoe je wilt leven, werken en omgaan met wat op je pad komt.
Wel een traject waarin je jezelf beter leert begrijpen, zodat je bewuster kunt kiezen hoe je wilt leven, werken en omgaan met wat op je pad komt.
We onderzoeken welke patronen jou sturen, wat je triggert wanneer de druk stijgt, waar je grenzen liggen en welke overtuigingen je keuzes beïnvloeden.
Maar we kijken ook vooruit.
Wel een traject waarin je jezelf beter leert begrijpen, zodat je bewuster kunt kiezen hoe je wilt leven, werken en omgaan met wat op je pad komt.
We onderzoeken welke patronen jou sturen, wat je triggert wanneer de druk stijgt, waar je grenzen liggen en welke overtuigingen je keuzes beïnvloeden.
Maar we kijken ook vooruit.
Wat is voor jou werkelijk belangrijk? Waar wil je naartoe? En wat helpt je om daar bewuster naar te handelen?
Niet met als doel om nooit meer te twijfelen, stress te ervaren of uit balans te raken.
Wel om steeds beter te herkennen wat er in jou gebeurt en te weten hoe je jezelf daarin kunt begeleiden.
Want zelfleiderschap betekent voor mij niet dat je altijd sterk moet staan.
Het betekent dat je je innerlijke kompas steeds beter leert kennen en gebruiken.
Zodat je, ook wanneer het pad verandert, opnieuw richting kunt kiezen.
Expeditie naar Zelfleiderschap is er voor wie voelt:
Ik wil niet alleen begrijpen waarom ik doe wat ik doe. Ik wil er ook iets mee kunnen veranderen.
Herken je jezelf hierin?
Misschien is het dan tijd om even stil te staan bij wat jou vandaag stuurt — en waar je eigenlijk naartoe wilt.
In een vrijblijvend kennismakingsgesprek bekijken we samen waar je tegenaan loopt, wat je graag anders zou willen en of Expeditie naar Zelfleiderschap daarbij voor jou een passende volgende stap kan zijn.
Je hoeft je richting nog niet te kennen om de eerste stap te zetten.
Comments